เรื่องย่อ
แฮร์รี่ สแตมเปอร์ (บรูซ วิลลิส) นักขุดเจาะน้ำมันกลางทะเล ไม่ถูกกับ เอ.เจ. (เบน แอฟเฟล็ก) ลูกทีมหนุ่มฝีมือดี เพราะเป็นคนมุทะลุและมาชอบพอกับ เกรซ (ลิฟ ไทเลอร์) ลูกสาวคนสวยเพียงคนเดียว จึงทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างเกรซกับแฮร์รี่ค่อนข้างหมางเมินกัน แต่ทีมของสแตมเปอร์ถือได้ว่าเป็นทีมขุดเจาะน้ำมันเบอร์หนึ่งของโลก
จู่ ๆ มหานครนิวยอร์กถูกถล่มด้วยอุกกาบาตไฟ ที่ฮ่องกงก็เกิดคลื่นยักษ์จากอุกกาบาต แดน ทรูแมน (บิลลี่ บ็อบ ทอร์นตัน) ผู้อำนวยการองค์การนาซาพบว่า โลกมีเวลาเหลือเพียง 18 วันเท่านั้น ก่อนถูกทำลายล้างด้วยดาวหางขนาดใหญ่เท่ารัฐเท็กซัสที่กำลังพุ่งตรงลงมา ทางเดียวที่จะแก้ได้คือ ต้องฝังหัวระเบิดนิวเคลียร์ที่แกนกลางของดาวหางดวงนี้ ซึ่งผู้ที่จะทำภารกิจนี้ได้ต้องเป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องการจุดเจาะเท่านั้น ซึ่งแดนเลือกเอาทีมของแฮร์รี่
แฮร์รี่และลูกทีมทั้งหมดมีเวลาฝึกที่จะใช้ชีวิตบนอวกาศเพียง 18 วันเท่านั้น วันเดินทาง นาซาได้ส่งกระสวยอวกาศ 2 ลำชื่อ อินดีเพนเดนซ์ และ ฟรีดอม โดยใช้แรงเหวี่ยงจากแรงดึงดูดของดวงจันทร์เพื่อไปให้ถึงดาวหาง แต่เมื่อไปถึงแฮร์รี่และพวกก็พบว่าการขุดเจาะพื้นผิวดาวหางนั้น ไม่ง่ายอย่างที่คิดในขณะที่เวลาเหลือน้อยเข้ามาทุกทีแฮร์รี่จำต้องสละชีวิตตนเพื่อโลกและเพื่อเกรซลูกสาวที่รัก
เบื้องหลัง
Armageddon กำกับโดย ไมเคิล เบย์ เป็นภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์อีกเรื่องของฮอลลีวู้ดในปี ค.ศ. 1998 เช่นเดียวกับ Godzilla โดยทั้ง 2 เรื่องนี้ฉายในเวลาไล่เลี่ยกัน เป็นเสมือนคู่แข่งกัน ซึ่งในช่วงต้นของเรื่องก็ได้มีการเหน็บแนม Gozilla เป็นมุขตลกอยู่สั้น ๆ ด้วย
ในปี 1998 ได้มีภาพยนตร์อีกเรื่องหนึ่งที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับดาวหางพุ่งชนโลกเช่นเดียวกันเข้าฉาย คือ Deep Impact สร้างโดย Paramount Pictures และ DreamWorks และฉายก่อนหน้านั้นเป็นเวลาสองเดือน ทั้งสองเรื่องแตกต่างกันที่ Deep Impact นำเสนอผ่านมุมมองของบุคคลจากหลากหลายอาชีพ แสดงความตื่นตระหนกของคนที่พากันหนีเอาตัวรอด และมีความเป็นไปได้ทางวิทยาศาสตร์มากกว่า ในขณะที่ Armageddon ไปเน้นที่แอ็คชั่น ความรัก และเร้าอารมณ์ของผู้ชมผ่านเพลงประกอบ และภาพสวยๆ แบบมิวสิกวิดีโอ แต่มีข้อบกพร่องด้านความสมจริงมากกว่า
เพลงประกอบภาพยนตร์ I Don't Wanna Miss a Thing ร้องโดย แอโรสมิธ และ Living on Jet Plane ซึ่งเป็นเพลงเก่าของ จอห์น เดนเวอร์ ราชาเพลงคันทรี ได้รับความนิยมอย่างมากในช่วงที่ภาพยนตร์เข้าฉายและยังได้รับความนิยมเรื่อยมา
วิจารณ์ภาพยนตร์
เป็นเรื่องที่นานมาก ถ้าเทียบในวันเข้าฉายปี 1998 ก็ประมาณอายุ 8-9 ปี เพิ่งจะมารู้จักหนังเรื่องนี้ได้ไม่กี่ปีที่ผ่านมา คิดว่าเป็นเรื่องที่ดีมากๆ และอยากจะแนะนำหรือใครที่ได้ดูมาแล้วก็อยากให้คิดถึง โดยส่วนตัวชื่นชอบการดำเนินเรื่อง ไม่ว่าจะเป็นทางวิทยาศาสตร์ หรือ การแสดงอารมณ์ที่หลากหลาย เป็นหนังอีกเรื่องหนึ่งที่ครองใจได้เป็นอันดับต้นๆ เพราะมีความน่าประทับใจของความเสียสละเพื่อคนที่เรารัก ความกล้าหาญในการตัดสินใจ การใช้สติควบคุมตัวเอง การให้เกียรติ และสอดแทรกแง่คิดดีๆของความเป็นวีรบุรุษที่น่ายกย่อง
ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ... ว่าหนังเรื่องนี้ เปิดดูครั้งไหนๆก็ไม่เคยทำให้รู้สึกเบื่อเลยซักครั้ง แถมยังร้องไห้สะอึกสะอื้นครั้งแล้วครั้งเล่า รวมไปถึงเพลงเพราะๆที่ทำให้แสดงอารมณ์เศร้าเข้าถึงฉากๆหนึ่งในเรื่อง อาร์มาเก็ดดอน วันโลกาวินาศ เลยทีเดียว
ดูกี่ทีก้ร้องไห้
ตอบลบ